<title_newspaper="Życie Warszawy">
<title_article="Liść – największa fabryka syntezy">
<author_1="inż. A. P.">
<author_2="">
<language="pl">
<style="press">
<year="1951">
<month="11">
<date="1951-11-25">
<period="d">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Liść każdej rośliny ma budowę wielce skomplikowaną. Jego nerwy, często nazywane żyłkami, to wiązki rureczek, którymi krąży woda z rozpuszczonymi w niej solami mineralnymi i związkami organicznymi. W ten sposób woda „przynosi” pożywienie wszystkim organom rośliny: łodydze, owocom, liściom.
Liść jest okryty cieniutką błonką — jedną warstwą komórek. Miedzy tymi komórkami są maleńkie otworki — szparki oddechowe. Jest ich kilkadziesiąt, a nawet kilkaset — zależnie od gatunku rośliny — na 1 mm kw. Przez te szparki odbywa się wymiana gazów pomiędzy wnętrzem liścia, a otaczającym go powietrzem.
Wewnątrz liścia są komórki miękiszowe dwojakiego rodzaju: pod wierzchnią skórką są komórki bardzo wydłużone, tworzące jakby palisadą, toteż nazywają się one palisadowymi. Posuwając się ku spodniej stronie liścia widzimy komórki o jednakowych wymiarach, stykające się ze sobą tylko w pewnych punktach. Tworzą one miękisz gąbczasty.
Chloroplasty — „serce” liścia
W komórkach miękiszowych, a szczególnie w palisadowych znajdują się zielone bryłki, — chloroplasty — serce „fabryki”. Właśnie w nich odbywa się proces chemiczny, którego nikt poza rośliną nie potrafi przeprowadzić: łączenie dwutlenku węgla z wodą. Rezultatem tego połączenia jest powstawanie cukru, a z niego mączki (skrobia) tłuszczów, białek, kwasów itp.
Zaczyna się praca
Praca liścia zaczyna się o świcie. Pierwsze promienie słońca nagrzewają liść. Otwierają się, zamknięte na noc szparki oddechowe. Przez nie powietrze wchodzi w głąb liścia. Wodę do komórek miękiszowych doprowadziły już rurki naczyniowe. Zaczynają swą działalność chloroplasty: znajdujący się na ich powierzchni zielony barwnik — chlorofil — wiąże dwutlenek węgla z wodą. W rezultacie skomplikowanych przemian powstaje cukier. Zielone ciałka, to prawdziwe aparaty produkcyjne.
Wyprodukowany cukier trzeba usunąć z miejsca produkcji, aby nie przeszkadzał w dalszej pracy. Transport cukru odbywa się w roślinie komunikacją wodną. 
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_2>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>